Nýsamþykkt samgönguáætlun eru vægast sagt mikil vonbrigði fyrir Austurland. Enn eina ferðina virðast mikilvægustu samgöngubætur landshlutans færast aftar í forgangsröðina á meðan önnur svæði landsins halda áfram að fá sín verkefni inn á framkvæmdaáætlanir.
Skýrasta dæmið er Suðurfjarðavegur. Þegar Fáskrúðsfjarðargöng voru opnuð árið 2005 var gert ráð fyrir að uppbygging Suðurfjarðavegar fylgdi í kjölfarið. Nú eru liðin meira en tuttugu ár og samkvæmt nýjustu áætlunum gæti allri framkvæmdinni ekki lokið fyrr en um 35 árum eftir opnun ganganna. Það vekur mér furðu að skilja hvernig slíkt getur talist ásættanlegt.
Suðurfjarðavegur er ekkert gæluverkefni. Hann er lífæð Austurlands. Um þessa leið fer:
- Daglegur skólaakstur barna
- Verðmæti upp á milljarða króna á hverju ári í formi sjávarafurða
- Iðnaðarframleiðslu og annars útflutnings
Þessi verðmæti skapa tekjur fyrir sveitarfélögin á Austurlandi og fyrir íslenskt samfélag allt.
Það er því galið að árið 2026 sé enn verið að ræða hvort og hvenær eigi að klára verkefni sem átti að fylgja í kjölfar Fáskrúðsfjarðarganga árið 2005. Ef núverandi áætlanir halda verður ekki búið að ljúka framkvæmdinni fyrr en um 35 árum eftir opnun ganganna. Það segir meira en mörg orð um þann forgang sem Austurland hefur fengið hjá ríkinu.
Á meðan stjórnvöld fresta Suðurfjarðarvegi halda íbúar á Suðurfjörðum Austurlands áfram að keyra sömu hættulegu leiðirnar og fyrirtækin halda áfram að flytja verðmæti fyrir milljarða króna um vegakerfi sem fyrir löngu hefði átt að vera búið að bæta. Það er einfaldlega ekki boðlegt.
Við erum ekki að biðja um neina sérmeðferð. Við erum að fara fram á að Austfirðir fái sambærilegan forgang og aðrir landshlutar. Þegar búið er að ræða sama verkefnið í áratugi án þess að því ljúki vaknar eðlilega sú spurning hvort Austurland sé einfaldlega ekki of aftarlega á blaði hjá þeim sem ráða.
Það vekur einnig spurningar að Austfirðir skuli eiga fulltrúa á Alþingi sem situr ríkisstjórn en samt sjáum við litlar sem engar raunverulegar framfarir í stærstu samgöngumálum landshlutans. Austfirðingar eiga rétt á því að rödd þeirra heyrist skýrar þegar ákvarðanir eru teknar um uppbyggingu innviða og forgangsröðun fjármagns.
Austurland og sérstaklega Fjarðabyggð hefur sýnt aftur og aftur að það er einn af sterkustu útflutnings- og verðmætasköpunarkjörnum landsins. Það ætti að endurspeglast fjárfestingu ríkisins í innviðum svæðisins.
Austurland og sérstaklega Fjarðabyggð má ekki sitja eftir. Nú er kominn tími til að fylgja orðum eftir með aðgerðum.
Höfundur er varabæjarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð